Een gewoontedingetje. Een standaardvraag.
Een routinehandeling.
Tot één zin.
Eén blik.
Een onderbuikgevoel.
Het verschil tussen “fijne dag nog” en “nu meteen naar de huisarts”.
Aan de balie of telefoon lijkt alles soms zo gewoon. Maar in dat gewone schuilt onze grootste kracht.
Ik vroeg laatst in onze groep met apothekersassistenten wat het beste advies was dat collega’s ooit gaven. Wat er terugkwam, was goud. Een mix van humor, scherpte en die typische intuïtie die je nergens leert, maar die je opbouwt door jaren luisteren, kijken en voelen.
Zoals Annet, die eerlijk zei:
“Dat ze vrij zijn om een andere apotheek te zoeken als het bij ons niet bevalt.”
Soms is eerlijkheid ook gewoon een vorm van service.
Of Mayke, die een patiënt met uitstraling in één oogopslag naar de huisarts stuurde.
Even later ging hij per ambulance naar het ziekenhuis: hartinfarct.
Een oplettende assistent redt levens.
José vertelde over een mevrouw die moe en kortademig was.
“Ga toch maar even langs de huisarts,” zei ze.
Een paar dagen later bleek het een longembolie.
Brigitte zag een bloedend plekje op een rug.
Ze pakte niet zomaar een pleister, maar stuurde haar door.
Huidkanker, zo bleek.
En Hanneke, die verder dacht dan de zalf en de oogdruppels:
“Laat voor de zekerheid je bloeddruk meten,” zei ze.
De uitslag was niet goed.
Of de vrouw die stomdronken en boos binnenkwam.
Ze wilde toch nog een herhaalrecept voor de anticonceptiepil.
Tussen al die serieuze verhalen zat ook eentje die je niet snel vergeet.
Kim vertelde over een patiënt met een soa:
“Ze zei: ‘Ik heb alleen mijn man gehad’,” vertelde Kim.
“Waarop ik zei: ‘Ja… misschien niet van hem alleen…’”
Zorg met een knipoog. Soms is dat ook gewoon nodig.
Vakmanschap
Ik lees dit soort verhalen en denk: dit is ons vak. We zien, horen en voelen dingen die verder gaan dan een receptregel. We stellen de juiste vraag, op het juiste moment, in de juiste toon. Dat is geen toeval, dat is vakmanschap.
En tegelijk is het precies wat de buitenwereld vaak niet ziet. Daarom wil ik dat deze verhalen blijven bestaan. In onze Facebookgroep FarmacieConnect, via het WhatsApp-kanaal Apotheeknieuws en op mijn persoonlijke social media. Niet om onszelf op de borst te kloppen, maar om te laten zien hoe waardevol we zijn.
Het beste advies dat je ooit gaf, begint misschien met iets kleins. Een vraag, een blik, een gevoel. Maar het heeft vaak veel meer impact dan je denkt. Soms zelfs het verschil tussen leven en dood.
En wie weet… leest er ergens een middelbare scholier mee, die denkt:
Dit wil ik later ook doen.
Zie ik je in Utrecht?
Op 12 februari 2026 vindt in Utrecht de Farmaceutisch Historische Dag plaats een
symposium met het thema Levende therapieën – Dier als bron en fabriek van
geneesmiddelen. Accreditatie aangevraagd voor apothekersassistenten (in afwachting) en apothekers (deze is inmiddels binnen voor 3.5 OA en 4 ZA).
Kom gezellig samen.
Symposium de Farmaceutisch Historische Dag
Meer info op onze website:
https://www.stichtingfarmaceutischerfgoed.nl/agenda/2026/
farmaceutisch-historische-dag-2026
Wil je hier meer over weten?
Deze pagina biedt context en achtergrond bij dit thema. In de Ellen Social Academy verzamel ik aanvullende artikelen, podcasts en downloads die helpen om het grotere plaatje te begrijpen.
In de Basis-omgeving (gratis) vind je betrouwbare context en overzicht. In de Bonus-omgeving werk ik dit verder uit naar praktische lessen en communicatieve handvatten voor de dagelijkse praktijk.
Over Ellen
Ellen Kruize Kok – apothekersassistent, communicatieadviseur in de zorg.
Trainer van de geaccrediteerde training Get Social – Social media voor de apotheek.
Oprichter van FarmacieConnect & de TikTokApotheek.
Host van de Educated Drugdealer Podcast & auteur van o.a. het gelijknamige boek.
Bestuurslid bij Stichting Farmaceutisch Erfgoed en het Nationaal Farmaceutisch Museum.
Volg op LinkedIn
Met meer dan 10.000 volgers en miljoenen weergaven per jaar deelt Ellen Kruize Kok haar blik op de zorg: eerlijk, herkenbaar en met een vleug humor. Via Ellen Social vind je inspiratie, zichtbaarheid en verhalen die laten zien hoe menselijk de zorg écht is.