Ik zat laatst weer aan het eind van mijn dienst en voelde aan alles dat dit niet meer klopt, dat je de hele dag hebt gerend, alles hebt opgelost wat op je pad kwam en toch met het gevoel naar huis gaat dat het nooit genoeg is.
En terwijl je je jas pakt denk je niet eens meer aan één moment, het is gewoon dat constante gevoel dat het te veel is en dat niemand echt lijkt te zien wat er gebeurt.
Je doet je werk omdat je weet voor wie je het doet, maar ergens wringt het dat degene die over jouw werk gaan daar zo ver vanaf staan. En dat is precies, want hoe lang houden we dit nog vol op deze manier.
Column
Column: Laat ons niet in de steek – Een oproep aan de overheid, zorgverzekeraars en werkgeversorganisaties
Ik kan niet anders dan mijn frustratie uiten. Het is hoog tijd dat de overheid, zorgverzekeraars en werkgeversorganisaties ons, apothekersassistenten en apotheekmedewerkers, serieus nemen en onze belangen behartigen zoals ze zouden moeten doen. Het is schrijnend om te zien hoe we keer op keer worden genegeerd, terwijl we dag in dag uit de ruggengraat vormen van de gezondheidszorg. We staan voor immense uitdagingen. Onze lonen zijn beschamend laag, onze arbeidsvoorwaarden zijn versoberd tot het punt van uitputting, ons personeelsbestand slinkt terwijl de werkdruk onhoudbaar hoog blijft. En waar is de steun van de instanties die geacht worden ons te beschermen en te ondersteunen?
Het is tijd dat de overheid, zorgverzekeraars en werkgeversorganisaties wakker worden en onze roep om verandering serieus nemen. We vechten niet alleen voor onszelf, maar voor de patiënten die we bedienen. Onze werkomstandigheden beïnvloeden rechtstreeks de kwaliteit van de zorg die we kunnen bieden en op dit moment is die kwaliteit in gevaar. Het is onaanvaardbaar dat we gedwongen worden om te vechten voor fatsoenlijke lonen en arbeidsvoorwaarden. We zouden ons moeten kunnen richten op de zorgverlening voor onze patiënten, in plaats van te moeten strijden voor onze eigen basisbehoeften. Maar zolang de overheid, zorgverzekeraars en werkgeversorganisaties hun verantwoordelijkheid ontlopen, zullen we niet rusten.
We laten ons niet langer in de steek laten. We laten ons niet langer onderdrukken en negeren. We zullen ons luid en duidelijk laten horen, op alle mogelijke manieren. Van protesten en stakingen tot aan het delen van onze verhalen op social media, we zullen ons niet laten afschrikken totdat onze eisen worden gehoord en ingewilligd. Het is tijd voor verandering. Het is tijd voor actie. Het is tijd dat de overheid, zorgverzekeraars en werkgeversorganisaties hun verantwoordelijkheid nemen en opkomen voor de mensen die dag in dag uit zorgen voor anderen. Laat ons niet in de steek, want samen zijn we sterk en vastberaden. En we zullen niet rusten voordat rechtvaardigheid is gediend.
B
Over Ellen
Ellen Kruize Kok– begon als apothekersassistent. En zag dagelijks wat er gebeurt tussen beleid en praktijk.
Want op papier klopt het vaak. Maar in de praktijk loopt het anders. Aan de balie, aan de telefoon, in het gesprek met een patiënt. Daar ligt haar werk.
Ze helpt zorgverleners en organisaties om beleid en kennis te vertalen naar duidelijke communicatie. Zodat patiënten begrijpen wat er gebeurt en het werk beter loopt.
Ze is trainer van de geaccrediteerde training Get Social, oprichter van deTikTokApotheek, en host van de Educated Drugdealer Podcast. Bestuurslid bij Stichting Farmaceutisch Erfgoed en het Nationaal Farmaceutisch Museum. Daarnaast schrijft ze over wat er echt gebeurt in de zorg. In de apotheek, in de huisartsenpraktijk en alles daartussen.