Medisch contact

Met enige schaamte toets ik het nummer van de huisartspraktijk in. De telefoon gaat over, en in mijn hoofd oefen ik alvast de zinnetjes die ik wil uitspreken. De woorden in de juiste volgorde, de klemtoon op de juiste woorden, de nadruk op de urgentie van het probleem waar ik mee zit.

Een 41-jarige vrouw start in de zomer van 2024 met het middel liraglutide (Saxenda) vanwege ernstig overgewicht. Haar huisarts is daarvan op de hoogte en vervolgt haar. Ook gebruikt zij sinds tien jaar de anticonceptiepil van de derde generatie, een middel met een verhoogd tromboserisico.

Mijn hennetje, Coco, vertoont af en toe gedrag dat je normaal alleen bij een haan verwacht: kraaien, baltsen, andere hennen bestijgen en ze roepen als ze voedsel vindt. Daarna, na dagen of weken, verdwijnt dat gedrag weer en legt ze opnieuw eieren. Geen uiterlijke vermannelijking, geen lineair proces, geen eenvoudige verklaring.

‘Goedemiddag, met Mindfreaks, afdeling acceptatie.’ ‘Goedemiddag, met Göbel, huisarts. Ik bel over iets heel leuks. Heeft u even?’ ‘Zegt u het maar.’ ‘Ik heb een vrouw van 23 verwezen, en nu zegt zij, dat jullie tegen haar zeggen, dat zij tegen mij moet zeggen dat ik niet de goede diagnose op de verwijzing heb gezet.’

Een apothekersverklaring is niet genoeg voor ADHD-medicatie.’ Ik schrik wakker van mijn eigen gedachte en zit meteen rechtop in bed. Vanavond vliegt mijn dochter naar Afrika. Ze neemt haar medicatie voor drie maanden mee. Trots heeft ze me gisteravond de apothekersverklaring laten zien. ‘Goed hè, dat ik dat geregeld heb?’